Stolica Kolumbii położona jest w Andach na wysokości 2 640 m n.p.m. Klimat jest więcej niż stabilny ponieważ przez cały rok panuje podobna temperatura i pogoda, a pojęcie „pory roku” to czysta teoria. Wydaje się, że jest to miejsce idealne jeśli chodzi o garderobę. Jednak niektórzy potrzebują chwilę aby przyzwyczaić do tych warunków.
Bogota to kolejne ogromne miasto Ameryki Łacińskiej. Poruszanie się po nim nie jest proste ponieważ nie ma tutaj metra. Transport publiczny został obliczony na zdecydowanie niższą liczbę korzystających więc tłok w autobusach jest niebagatelny. Problem transportu to także niekończące się korki i tłok na ulicach nawet na tych najszerszych. Dlatego jeśli chcecie cokolwiek zobaczyć to trzeba zatrzymać w Bogocie na kilka dni.
Najważniejsze turystycznie miejsca to la Candelaria, la Catedral z Plaza de Bolívar oraz Muzeum Złota. Oczywiście lista muzeów jest dłuższa i wśród nich znajduje się muzeum Fernando Botero – to coś dla wielbicieli sztuki. W dzielnicach la Candelaria i la Catedral znajdują się obiekty uniwersytetów i szkół wyższych dlatego to także dzielnice żyjące w rytmie studenckim. Wszystko wydaje się takie samo jak w wielu innych stolicach, jednak przestrzega się turystów aby wieczorem nie poruszali się sami po mieście. Nam taksówkarz powiedział nawet abyśmy nie przechodzili na drugą stronę placu Bolivara. Nie wiem czy to zapobiegliwość czy rzeczywiste zagrożenie, nie rzuciliśmy wyzwania losowi i przespacerowaliśmy się w drugą stronę po la Candelaria.
Bogotę najlepiej podziwiać z Cerro de Monserrate – sanktuarium położone jest na wysokości 3 152 m n.p.m. Na górę można dostać się kolejką linową, kolejka szynową lub na własnych nogach. Widok jest rzeczywiście imponujący, szczególnie wieczorem kiedy miasto jest oświetlone. Samo sanktuarium to dość prosty budynek, niestety był już zamknięty kiedy tam dotarliśmy. To co dla mnie było dość kiczowate to zmieniające się kolory oświetlenia sanktuarium, ale o gustach się nie dyskutuje. Cerro de Monserrate to nie tylko samo sanktuarium, lecz także przestrzeń o charakterze rekreacyjnym. Wszystkie atrakcje tego miejsca, w sposób dość obrazowy, można zobaczyć w
serwisie samego Monserrate.
Wizyta w Bogocie była bardzo krótka. To tylko takie dotknięcie samej powierzchni, więc pocieszam się, że to zawsze daje powód aby tam powrócić. Do zobaczenia zostało sporo, więc tym, którzy przygotowują się do wizyty polecam artykuły z:
travelike,
mariola w Kolumbii ,
serwisu o Kolumbii. Bogota to miasto budzące sprzeczne odczucia, z jednej strony rowerowe niedziele, nowoczesne dzielnice mieszkaniowe, aktywny tryb życia. Z drugiej strony słyszy się o dzielnicach slamsów, gdzie drogi są wciąż gruntowe. To miasto wymaga czasu, a brak wiedzy działa na jego niekorzyść.
Lima, tak jak każde duże miasto, ma dzielnicę gdzie życie nocne jest intensywniejsze, niż to w ciągu dnia. Jednak warto tam zajrzeć także w ciągu dnia, żeby zobaczy ć całkiem inną „twarz” tego miasta. Barranco, bo o tą dzielnicę chodzi, zaczęła rozwijać się pod koniec XIX wieku. Szybko stała się nadmorskim kurortem, gdzie spędzało się weekendy i wakacje. Atmosferę relaksu wciąż czuć w powietrzu, wszystko biegnie jakby wolniej i spokojniej. Na początku XX wieku do Barranco zaczęli sprowadzać się artyści i pisarze, co dodało dzielnicy jeszcze uroku.
16 kwietnia rozpoczął się Tulipanowy Festiwal w Ogrodzie Botanicznym w Warszawie. Ponieważ jestem wielbicielką tulipanów to zaraz, następnego dnia, pojechaliśmy zobaczyć jakie piękne odmiany będą prezentować się w Ogrodzie. 
A to już tulipan z przydomowego ogródka. 
El Ángel niestety nie jest obowiązkowym punktem tras turystycznych po Mieście Meksyk. Nawet w przewodnikach nie zawsze jest uwzględniany w szerszych opisach. Jednak często znajdziemy zdjęcie tego pomnika wśród ilustracji, bo figura złotego anioła na tle błękitnego nieba wygląda fantastycznie.
Najważniejsze turystycznie miejsca to la Candelaria, la Catedral z Plaza de Bolívar oraz Muzeum Złota. Oczywiście lista muzeów jest dłuższa i wśród nich znajduje się muzeum Fernando Botero – to coś dla wielbicieli sztuki. W dzielnicach la Candelaria i la Catedral znajdują się obiekty uniwersytetów i szkół wyższych dlatego to także dzielnice żyjące w rytmie studenckim. Wszystko wydaje się takie samo jak w wielu innych stolicach, jednak przestrzega się turystów aby wieczorem nie poruszali się sami po mieście. Nam taksówkarz powiedział nawet abyśmy nie przechodzili na drugą stronę placu Bolivara. Nie wiem czy to zapobiegliwość czy rzeczywiste zagrożenie, nie rzuciliśmy wyzwania losowi i przespacerowaliśmy się w drugą stronę po la Candelaria.
Bogotę najlepiej podziwiać z Cerro de Monserrate – sanktuarium położone jest na wysokości 3 152 m n.p.m. Na górę można dostać się kolejką linową, kolejka szynową lub na własnych nogach. Widok jest rzeczywiście imponujący, szczególnie wieczorem kiedy miasto jest oświetlone. Samo sanktuarium to dość prosty budynek, niestety był już zamknięty kiedy tam dotarliśmy. To co dla mnie było dość kiczowate to zmieniające się kolory oświetlenia sanktuarium, ale o gustach się nie dyskutuje. Cerro de Monserrate to nie tylko samo sanktuarium, lecz także przestrzeń o charakterze rekreacyjnym. Wszystkie atrakcje tego miejsca, w sposób dość obrazowy, można zobaczyć w serwisie samego Monserrate.
